Porn Festival 15-16 Ιανουαρίου 2010. Δυο μέρες που (κατ’ εμένα) σκοπό δεν είχαν να κάνουν τον θεατή να δει ζωντανά φετίχ με αθλητικές κάλτσες, manginas (άντρας με αιδοίο) και γυμνή σάρκα στη σκηνή του Γκαγκάριν, λες και ήρθε επίσκεψη σε κάποιο εισαγόμενο supernova τσίρκο… Αλλά να έρθει, και να αφήσει το μυαλό του να καυλώσει (να ανοίξει αν το θέλετε πιο «δόκιμα»).

Porn Festival 15-16 Ιανουαρίου 2010. Δυο μέρες που (κατ’ εμένα) σκοπό δεν είχαν να κάνουν τον θεατή να δει ζωντανά φετίχ με αθλητικές κάλτσες, manginas (άντρας με αιδοίο) και γυμνή σάρκα στη σκηνή του Γκαγκάριν, λες και ήρθε επίσκεψη σε κάποιο εισαγόμενο supernova τσίρκο… Αλλά να έρθει, και να αφήσει το μυαλό του να καυλώσει (να ανοίξει αν το θέλετε πιο «δόκιμα»).

Άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν από διάφορα μέρη του κόσμου με ένα υγιέστατο κίνητρο (και καθόλου μα καθόλου πρόστυχο): το να μας θυμίσουν πόσο απλό είναι να απολαμβάνει ο άνθρωπος με το μυαλό και το σώμα του το μυαλό και το σώμα ενός άλλου ανθρώπου,  χωρίς προκατάληψη και ψυχαναγκασμό. Ένα φεστιβάλ το οποίο είναι ένα μήνυμα και το οποίο ξεφεύγει από τα όρια του event, αρκεί να το αφήσεις.

Ξεκινά με ένα «Γεια, είμαι ο Νίκος» και συνεχίζεται σαν μια διαολεμένη μεταμεσονύχτια παν-υγιή εφηβεία στους δρόμους, στο Second Skin, στα Εξάρχεια, μαζί με τους performers του festival, όμορφα, απλά, δεκτικά, προσιτά μυαλά, με τα οποία συζητάμε για τους Sonic Youth, για τα κεμπάπ από αρνί στο Κρόιτσμπεργκ, χορεύουμε σαν σε διονυσιακό πάρτι αποφοίτησης το Fire In Cairo, και φιλάνε υπέροχα (αγαπητέ μου R ;-).

Ανακούφιση-άνεση-κοσμογονικό χαστούκι για τον gay ή τη λεσβία που δεν ακούει Lady Gaga και Madonna στο στοιβαγμένο με κέρινα μοντέλα «σωστών» ομοφυλόφιλων στα γνωστά γκέι μπαρ, αλλά πωρώνεται με Bauhaus και A Place To Bury Strangers (όπως λίγοι αλλά κάποιοι από εμάς) φιλώντας τον γκόμενό του σε κάποιο Second Skin, Carousel, ή κάποιο gay-not «καταγώγειο».

Σαν νέο tattoo έχω πάνω μου την ενέργεια αυτής της βραδιάς με αυτούς τους ανθρώπους που έτυχε να γνωρίσω, σαν καλό μάθημα που δε θέλω να ξεχάσω: πως πέρα από τις σύγχρονες καλοραμμένες πανοπλίες που επιλέγουμε να αγοράζουμε για εαυτό μας, από κάτω παραμένουμε ζωντανοί παλλόμενοι οργανισμοί με καρδιά, μυαλό, ορμές και ανάγκες που ούτε καν ξερνάμε στον ίδιο μας τον εαυτό.

Ας ξαναθυμηθούμε (γαμώτο μας) έννοιες όπως το φλερτ, την αμεσότητα και την καύλα (σωματική-εγκεφαλική). Λεξικά υπάρχουν παντού για όποιον έχει απορίες. Εγώ τις δικές μου απορίες, προσπαθώ να τις λύνω με μουσική:

«So whats the worth,
of all this, if the child in your head
is dead» (από το Sing των Blur)

- Νίκος Τς.

Η διοργάνωση του Porn Festival θα ήθελε να ευχαριστήσει την παραγωγή του Gagarin205, τον Juergen Bruening, την Αλεξάνδρα Δημητρίου, το Second Skin για την φιλοξενία του μετά το κλείσιμο του Φεστιβάλ, την ελληνική ομάδα Absolute Fetish (ναι υπάρχει και ελληνική ομάδα!), τους χορηγούς επικοινωνίας μας: Πολύχρωμος Πλανήτης, Screw, Gayworld κ.α., όλους τους performers που μπορείτε να τους δείτε εδώ και πάνω από όλα εσάς που το στηρίξατε για άλλη μια χρονιά και το κάνατε το καλύτερο Φεστιβάλ που έχουμε βιώσει.

Για περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ.

Μπορείτε να δείτε και σχετικό video από μερικές performance εδώ.

Τα λέμε του χρόνου;)